علم آمار ، در تلاش برای تحقق اهداف خود ، شامل سه مبحث اصلی است :

  1. آمار توصیفی ، ویژگی های کلی تعدادی از داده ها را ( که معمولاً به نمونه تعلق دارند ) در قالب یک عدد بیان می کند مثلاً در یک نمونه تصادفی 50 تایی از دانشجویان یک دانشگاه قدها را اندازه می گیرد و میانگین آن 50 داده را ( که مثلاً 168 سانتی متر است ) به دست می آورد. آمار توصیفی به هدف اول بررسی های آماری خدمت می کند.
  2. آمار استباطی ، براساس ویژگی های مشاهده شده در نمونه ، ویژگی های جامعه را برآورد می کند مثلاً چون میانگین قد یک نمونه 50 تائی از دانشجویان 168 سانتی متر است گفته می شود که میانگین قد جامعه ی دانشجویان 168 سانتی متر است این کار یک « براورد نقطه ای » است که به آن خیلی کم می توان اطمینان داشت ( مثلاً 1% یا کمتر ) و یا گفته می شود که میانگین قد جامعه دانشجویان بین 164 تا 172 سانتی متر است. این کار یک « برآورد فاصله ای » است که به آن بیشتر می توان اطمینان داشت ( مثلاً 90 % ) . آمار استباطی هدف دوم بررسی های آماری را تأمین می کند.
  3. احتمالات ، که خطای برآورد های آمار استنباطی را اندازه می گیرد. مثلاً معلوم می کند به این استنباط که میانگین قد جامعه دانشجویان در فاصله ی 164 تا 172 سانتی متر است 90 درصد می توان اعتماد کرد به عبارت دیگر ، این برآورد با 90% اطمینان و 10 % خطا همراه است.

چون نمونه گیری با اشتباه های تصادفی اجتناب ناپذیر همراه است ، نتایج مشاهده ها درباره ی نمونه را نه با قطع و یقین بلکه با درصد اطمینان مشخصی می توان به جامعه تعمیم داد. احتمالات دانشی است برای تعیین این درصد اطمینان . در واقع تئوری احتمالات حالت پلی را دارد که گذشتن از آمار توصیفی و رسیدن به آمار استنباطی را امکان پذیر می سازد. بنابر این آمار توصیفی ، احتمالات و آمار استنباطی سه مبحث مستقل از یکدیگر نیستند. بلکه برای بهتر فهمیدن آمار استنباطی باید ابتدا آمار توصیفی و تئوری احتمالات را بفهمیم.

وب سایت Marketing Iran Talent:

www.marketingirantalent.com